ฉือเยาเคยเชื่อว่าสำนักคือครอบครัว อาจารย์คือผู้ให้ชีวิต แต่ความศรัทธาทั้งหมดพังทลาย เมื่อถูกสังหารโดยไม่ไต่สวน เพียงเพราะนาง “ไม่ใช่ศิษย์ที่ถูกรัก”
เมื่อย้อนกลับมาในวัยหกขวบ ฉือเยาเลือกเดินออกจากสำนักที่หล่อหลอมความอยุติธรรม นางไม่แก้แค้นทันที แต่สร้างเส้นทางใหม่ จนวันที่สำนักเดิมล่มสลายด้วยผลกรรมของตัวเอง

ศิษย์ที่ถูกสังหาร กลับมาเกิดใหม่เพื่อเลือกเส้นทางใหม่ และปล่อยให้กรรมทำหน้าที่ของมัน